Het zagen en kappen van brandhout, eind februari 1942. Toen verliep dit nog wel ordelijk (foto Henk Valks / Spaarnestad Photo)
Het zagen en kappen van brandhout, eind februari 1942. Toen verliep dit nog wel ordelijk (foto Henk Valks / Spaarnestad Photo)
Apeldoorners slepen brandhout het bos uit, eind februari 1942. Toen verliep dit nog wel ordelijk (foto Henk Valks / Spaarnestad Photo)
Apeldoorners slepen brandhout het bos uit, eind februari 1942. Toen verliep dit nog wel ordelijk (foto Henk Valks / Spaarnestad Photo)
Zonder batterijen en elektriciteit, met kaarsen op de bon, bood een 'knijpkat' nog enige verlichting
Zonder batterijen en elektriciteit, met kaarsen op de bon, bood een 'knijpkat' nog enige verlichting
Oorlogswinter
±
1
-
2
-
1945
v. Chr.

Vanaf eind 1944 neemt de schaarste in Apeldoorn op alle vlakken toe. Al sinds oktober krijgt de gasfabriek geen kolen meer en alle noodzakelijke voeding en brandstof is op de bon. De stroomvoorziening is ook wankel. Ondertussen worden de dagen korter en de nachten langer, donker en koud.

Sinds eind september verblijven er duizenden Arnhemse evacuées in de dorpen. In Apeldoorn zelf is voor hen geen plek omdat daar al honderden panden zijn gevorderd door de Duitsers. Het zijn allemaal extra monden om te voeden. De politie spreekt van een “zeer nerveuze stemming onder de bevolking vanwege de brandstoffenschaarste en de met de dag slechter wordende voedselpositie.”
Bovendien komt er een nieuwe mensenstroom op gang in de vorm van bewoners van de steden in het westen waar regelrechte hongersnood heerst. Onderweg naar de IJsselstreek en de Achterhoek op zoek naar eten strijken ze ook neer in Apeldoorn, uitgehongerd en wanhopig.

Smeekdicht
In Apeldoorn groeit de afhankelijkheid van voedseluitdeling. Op 17 februari stuurt een inwoner een smeekdicht aan burgemeester Pont:
    Wachten, wachten, steeds maar wachten,
    Terwijl wij zo naar voedsel smachten!
    Is er dan in deze tijden
    Helemaal geen medelijden?
    Ach wij staan hier alle dagen
    Uit te kijken naar de wagen!

Brandhout
Om het tekort aan brandhout te lenigen stelt de gemeente op 1, 2 en 3 februari 10 hectare bos in Berg en Bos beschikbaar voor de houtkap. Honderden trekken het besneeuwde bos in met manden, karren en fietsen. Het wordt een chaos. Jac Van Houtum schrijft in zijn dagboek: “Er gebeuren nog al eens ongelukken. Zo liggen er al drie houthakkers in het ziekenhuis. De bomen worden zonder gezamenlijk overleg omgezaagd. Ze vallen soms op karren van een ander of op mensen.” Op 2 februari sluit de burgemeester het bos daarom af.
Het zal dan nog ruim twee maanden duren voordat Apeldoorn wordt bevrijd...

deel dit verhaal via


Wat is uw verhaal? Wilt u ook een bijdrage leveren? Dat kan! Klik hier voor meer informatie.

Draai je telefoon
voor de beste beleving

Door op "ja" te klikken, ga je akkoord met het opslaan van cookies op jouw apparaat om de site navigatie te verbeteren en het site gebruik te analyseren  Bekijk ons ​​cookie- en privacybeleid voor meer informatie.