De laatste schoorsteen

De feestelijke gelegenheid betreft de eerstesteenlegging voor de schoorsteen van het nieuwe ketelhuis van de Apeldoornse Nettenfabriek Von Zeppelin en Co. Gerrie Jonker hoeft de plechtige handelingen niet in haar eentje te verrichten. Haar vader geeft de troffel aan en president commissaris Alexander van Brero, voormalig directeur van de befaamde zeepfabriek De Haas & Van Brero, helpt met metselen en houdt een speech.

We zijn hier, achteraf bezien, getuige van een van de laatste glorierijke momenten van Apeldoorn als industriestad: de eerste steen van waarschijnlijk de laatste fabrieksschoorsteen van Apeldoorn.

Kantoorstad
In de jaren na 1950 ontwikkelde de stad zich in ijltempo tot 'tweede schrijftafel van Nederland'. De Apeldoornse 'skyline' veranderde mee. Daarin bepalen tegenwoordig de kantoorgebouwen van Centraal Beheer, Kadaster en Belastingsdienst het beeld. In 1950 waren die er allemaal nog niet. Toen staken er nog tientallen rokende schoorstenen van grotere en kleinere fabrieken boven de Apeldoornse daken uit.

Een handvol schoorstenen
Nu zijn de Apeldoornse schoorstenen bijna op één hand te tellen: de schoorsteen van de voormalige Wasbeitsfabriek aan de Hoogakkerlaan, die van de molen Klein Hattem in Ugchelen, de nauwelijks zichtbare schoorsteen achter wat ooit de smederij van Eikendal was aan de Hoofdstraat en twee schoorstenen aan het Kanaal in Loenen. En natuurlijk die van de voormalige Nettenfabriek bij het station.

‍