.webp)
.webp)
.webp)
![Welgelegen, zoals het er rond 1788 uitgezien moet hebben [foto geretoucheerd mbv AI]](https://cdn.prod.website-files.com/60edd96fad5b2f10f1995e77/6937d4c8c637f3c33679aada_Welgelegen%20%5BAI%5D.webp)
.webp)
.webp)
De laatste Wilma-dag in Beekbergen
Willemina Vermaat wordt geboren in 1873 en groeit op in een streng christelijk milieu in Zetten. Als ze elf jaar oud is overlijdt haar moeder aan longtuberculose. In 1893 krijgen Wilma en haar oudere zus Gerharda (‘Da’) dezelfde ziekte. Da overlijdt in 1896, Wilma overleeft maar is dan inmiddels in een diepe persoonlijke crisis beland. Ze heeft haar opleiding tot onderwijzeres afgerond, maar voor de klas blijkt ze diep ongelukkig te worden. In 1900 verhuist vader Johannes Vermaat met zijn drie ongehuwde dochters naar Apeldoorn.
Batik
Het gezin heeft het in deze tijd niet breed. Wilma gaat werken in het batik-atelier van Agathe Wegerif-Gravesteijn. Ze ervaart het als een inspirerende omgeving waarin ze kennis maakt met de nieuwe kunst en met collega’s met hele andere sociale en religieuze achtergronden. Fysiek blijkt het werk echter te zwaar voor haar. Opnieuw belandt Wilma in een persoonlijke crisis. Daaruit vindt ze nu een uitweg door haar roeping te volgen: schrijven. In 1907 publiceert ze haar eerste boek onder de naam ‘Wilma’. De jaren daarna bouwt ze in christelijke kringen een grote achterban op.
Een deel daarvan schrikt als Wilma in 1923 ‘God’s gevangene ’publiceert. Daarin snijdt ze het thema homoseksualiteit aan met veel begrip en medeleven. Uit de christelijke zuil komt felle kritiek, maar ze bindt ook nieuwe lezers aan zich.
Neumsland
In 1925 verhuist Wilma naar Oosterhuizen. Ze heeft daar het ‘Neumsland’ gekocht, een stukje grond met een heuvel. Op de top daarvan laat ze een schrijfhut bouwen, aan de voet een woning voor haar twee zussen en zichzelf. Hier werkt ze verder aan een literair oeuvre dat zich kenmerkt zich door aandacht voor de kwetsbaren in de samenleving en door de lyrische natuurbeschrijvingen. Ze woont er tot haar dood in 1967.
De Wilma-stichting
In 1984 richt dominee Jorissen in Beekbergen de Wilma-stichting op. Die stichting initieert een jaarlijkse Wilma-dag, het informatieblad ‘Wilmare’, een biografie en tenslotte een borstbeeld dat een plek krijgt op het dorpsplein in Beekbergen. Het beeld wordt onthuld op de laatste Wilma-dag. Daarna heft de stichting zich op. Het doel, een blijvende herinnering aan Wilma, is gerealiseerd.
In Beekbergen laat Wilma meer sporen na. Aan de zijmuur van de Hervormde kerk is een plaquette bevestigd met een citaat van Wilma: "Mijn voeten hebben zijn spoor gevolgd". In het verenigingsgebouw van diezelfde kerk is een Wilmazaal te vinden en naar haar vroegere woning, die inmiddels een gemeentelijk monument is, leidt nu de Wilmalaan.
Wilma ligt begraven in Beekbergen samen met haar zussen. De volledige collectie romans van Wilma is te vinden in CODA.
.webp)
%201973.webp)
